preloader

علائم و روش های درمان بیش فعالی کودکان

چکیده

بیش فعالی adhd
Rate this post

بیش فعالی یا ADHD در کودکان یک اختلال رشدی است، که اغلب تا بزرگسالی پیدا می کند. این کودکان اغلب با مشکلاتی مانند نقص توجه، بیش‌فعالی و رفتار تکانشی مواجه هستند.

کودکان مبتلا به بیش فعالی (ADHD)  یا به عبارت دیگر اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی اغلب با ویژگی‌های مختلفی مانند اعتماد‌به ‌نفس پایین، عملکرد ضعیف در مدرسه و روابط آشفته شناخته می‌شوند. البته علائم و ویژگی های آن در افراد، متفاوت است. اغلب این علائم با افزایش سن کاهش پیدا می‌کند.

به طور کلی، کودکان مبتلا به این اختلال، دچار چالش های زیادی در زندگی روزمره یشان می شوند .

بیش فعالی adhd

بیش فعالی در کودکان از چه سنی شروع می‌شود؟

اختلال ADHD معمولا قبل از سن ۱۲ سالگی (اغلب با ورود آن‌ها به مدرسه) مشاهده می‌شود. با این حال برخی تحقیقات نشان می‌دهد، احتمال بروز علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله  هم وجود دارد.

  • عدم تمرکز: افراد مبتلا، زمان زیادی نمی توانند روی یک کار یا موضوع تمرکز کنند و اغلب مشکل تمرکز دارند.
  • پرحرکتی: این افراد دائما در حال حرکت هستند و سکون،آرام نشستن در یکجا و بی حرکتی برایشان دشوار است.
  • تکانشگری: اغلب قبل از فکر کردن، عمل می کنند و اغلب در انجام کارها دچار مشکل می شوند.
  • حواس پرتی: این افراد کارهای محول شده به آن ها را فراموش می کنند و اغلب در ترتیب انجام کارها به مشکل می خورند.
  • پرحرفی: پرحرفی، حرف زدن در مکان و شرایط نا مناسب و قطع کردن حرف دیگران برای حرف زدن یکی دیگر از نشانه های افراد مبتلا به این اختلال است.
  • پرخشاگری و خشونت
  • حساسیت بالا نسبت به محرک های محیطی
  • بی صبری و بی طاقتی
  • نوسان بالا در خلق و خو
  • نوشتن به صورت غیر یکنواخت
  • ناتوانی در جست و جوی جهت های جغرافیایی و درک زمان
  • ضعف در درک فضایی

بیش فعالی یا adhd

علل به وجود آمدن اختلال بیش فعالی یا ADHD:

عمدتا علت این اختلال در کودکان منشا ژنتیکی دارد ومیزان ارثی بودن آن ۷۵ تخمین زده شده است. همچنین عوامل مغزی و آسیب به سیستم عصبی کودک و نقص در تکامل سیستم اعصاب نیز می­ تواند از علل این اختلال در کودکان باشد. کودکان مبتلا، معمولا در قسمت­هایی از مغز که مسئولیت توجه، تمرکز و تنظیم فعالیت ­های حرکتی را برعهده دارند، دچار نواقص جزئی هستند.

از دیگر عوامل شایع ایجاد بیش فعالی عبارتند از:

  • پرکاری تیروئید
  • اختلالات مغزی
  • مواجهه با مواد سمی و عفونت در دوره پیش از تولد و هنگام بارداری
  • اختلالات سیستم عصبی
  • نارس بودن نوزاد
  • اختلالات روانی
  • التهاب و ضربه در اوایل شیرخوارگی
  • استفاده از داروهای محرک، مانند کوکائین یا متامفتامین (meth) در دوره پیش از تولد و هنگام بارداری
  • تغییرات ناگهانی زندگی مانند طلاق، مرگ اعضای خانواده و یا تغییر منزل
  • افسردگی و اضطراب
  • استفاده از سیگار در دوران بارداری

روش های درمان بیش فعالی در کودکان

درمان بیش فعالی در کودکان معمولاً شامل ترکیبی از روش های زیر است:

  • دارو درمانی:

داروهای محرک موثرترین روش درمانی برای بیش فعالی در کودکان هستند. این داروها با افزایش سطح دوپامین و نوراپی نفرین در مغز، به بهبود علائم بیش فعالی کمک می کنند.

داروهای محرک مانند ریتالین، ادرال و کنسرتا می توانند به بهبود علائم بیش فعالی کمک کنند. این دارو ها باید با تشخیص و تجویز پزشک مصرف شود و استفاده ی بدون نظارت و تجویز دکتر ممکن است عوارض جبران ناپذیری به وجود آورد.

  • درمان رفتاری:

درمان رفتاری شناختی (CBT) می تواند به کودکان کمک کند تا مهارت های مقابله با استرس و مدیریت رفتار را یاد بگیرند. این درمان شامل آموزش والدین و معلمان در مورد نحوه مدیریت رفتار کودک است.

  • تغییر سبک زندگی:

ایجاد تغییراتی در سبک زندگی مانند ایجاد روتین منظم، ایجاد محیطی آرام و کم تحریک و فراهم کردن فرصت های فعالیت بدنی منظم می تواند به بهبود علائم بیش فعالی کمک کند.

این تغییرات عبارتند از:

  • ایجاد روتین منظم: داشتن روتین منظم به کودکان کمک می کند تا بدانند چه انتظاری از آنها می رود و به آنها کمک می کند تا احساس کنترل بیشتری داشته باشند.
  • ایجاد محیطی آرام و کم تحریک: ایجاد محیطی آرام و کم تحریک به کودکان کمک می کند تا تمرکز کنند و توجه خود را حفظ کنند.
  • فراهم کردن فرصت های فعالیت بدنی منظم: فعالیت بدنی منظم می تواند به بهبود تمرکز و کاهش اضطراب کمک کند.
  • استراحت و خواب کافی: خستگی و کمبود خواب نشانه ها و علائم بیش فعالی را بیشتر می کند.
  • موقع صحبت با فرزندتان آرام و شمرده صحبت کنید و هنگام صحبت با وی ارتباط چشمی برقرار نمایید.
  • از تنبیه های خشونت آمیز و هیجانی پرهیز کنید و از تنبیهات کوتاه مدت مانند قهر کردن در زمان های کم استفاده کنید.
  • کودک را درک کنید و بدانید که رفتارهای او خارج از کنترلش است، پس بنابراین انتظار درمان یک شبه یا توقع خارج از عرف از کودکتان نداشته باشید.
  • اغلب افراد مبتلا به ADHD دچار کمبود عزت نفس و اعتماد به نفس هستند. بنابراین به دنبال روش های افزایش اعتماد به نفس متناسب با توانایی های کودکتان باشید.
  • ورزش را در برنامه ی روزانه ی فرزندتان قرار دهید. همانطور که گفته شد افراد مبتلا به این اختلال انرژی نهفته ی زیادی دارند که در صورت آزاد نشدن، این انرژی تبدیل به خشم و رفتارهای ناهنجار می شود. ورزش یکی از راه های مناسب برای آزاد سازی و تخلیه ی انرژی در این افراد است. روزانه متوسط یک ساعت ورزش، باید در برنامه ی روزانه ی آن ها قرار گیرد. ورزش های مناسب این افراد دو میدانی، شنا، فوتبال، دوچرخه سواری و حتی پیاده روی است.

ورزش برای کودکان بیش فعال

ورزش کردن باعث تقویت عروق خونی مغز و در نتیجه باعث بهبود قدرت فکر کردن می شود فعالیت بخش هایی از مغز را که مسئول فکر و تمرکز هستند، بهبود می بخشد.

نتیجه گیری

بیش فعالی یک اختلال شایع است، که می تواند تأثیر منفی بر زندگی کودکان داشته باشد. با تشخیص و درمان زودهنگام، کودکان مبتلا به بیش فعالی می توانند با موفقیت به مدرسه بروند، روابط سالم برقرار کنند و زندگی شاد و رضایت بخشی داشته باشند.

کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی بیشتر از کودکان دیگر احتیاج به توجه و محبت دارند.بنابراین والدین وظیفه دارند در کمال صبر، محبت و حمایت روند درمان را طی کنند و به کودکشان کمک کنند تا از بیماری عبور کنند. اغلب مراجعه به روانشناس و استفاده از الگوهای اصلاحی حرکتی، مسیر درمان را راحت تر می کند.

شما می توانید، از طریق بخش نظرات (کامنت ها)، سوالات، نظرات و مشکلات خود را با کارشناسان ذهن خلاق در میان بگذارید.

 

 

 

 

 

 

امتیازدهی به نوشته

5/5

اشتراک گذاری نوشته

جدیدترین آموزش های ذهن خلاق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
Instagram WhatsApp WhatsApp Telegram
فروشگاه
0 محصول سبد خرید
علاقه مندی

×